NL
Voor Vita Duffeleer begint fotografie niet bij het onderwerp, maar bij het kijken. Haar beelden vertrekken vaak vanuit details uit de directe werkelijkheid, maar worden zo uitgesneden dat hun oorspronkelijke context verdwijnt. Wat overblijft zijn foto's die balanceren tussen herkenning en abstractie.

Als autodidact ontwikkelde Duffeleer een persoonlijke beeldtaal waarin observatie, intuïtie en verbeelding samenkomen. Licht, schaduw, textuur en kleur krijgen een even belangrijke rol als het afgebeelde onderwerp. De camera fungeert daarbij niet zozeer als een registrerend instrument, maar als een middel om de werkelijkheid te vertragen en opnieuw te bekijken.

Door fragmenten uit hun omgeving los te maken, creëert Duffeleer beelden die zich niet onmiddellijk prijsgeven. Ze laten ruimte voor associatie en interpretatie en tonen hoe gemakkelijk de zichtbare werkelijkheid kan verschuiven naar iets abstracts. Haar foto's dringen zich niet op, maar nodigen uit tot een aandachtiger manier van kijken.

EN
For Vita Duffeleer, photography begins not with the subject, but with the act of looking. Her images often originate from details found in everyday reality, yet they are framed so tightly that their original context disappears. What remains are photographs that balance between recognition and abstraction.

As a self-taught artist, Duffeleer has developed a personal visual language in which observation, intuition, and imagination converge. Light, shadow, texture, and colour become just as important as the depicted subject itself. The camera functions not so much as a recording device, but as a tool for slowing down perception and reconsidering the visible world.

By isolating fragments from their surroundings, Duffeleer creates images that do not reveal themselves immediately. They leave room for association and interpretation, demonstrating how easily reality can shift into abstraction. Rather than imposing meaning, her photographs invite a more attentive way of seeing.