NL
Voor Isabel Devos is een landschap geen plaats, maar een toestand.

De boom in Fully Grown lijkt zich nauwelijks te laten grijpen. Hij verschijnt als een schim tussen licht en schaduw, alsof het beeld zich nog moet vormen of net aan het verdwijnen is. De analoge fotografie versterkt dat gevoel van onzekerheid: wat wordt getoond is niet zozeer de boom zelf, maar de afstand tussen kijken en herkennen.

Diezelfde gevoeligheid voor het ongrijpbare bepaalt ook de marmeren werken. Gezaagde steenplaten worden gestapeld, geklemd en samengebracht tot composities die doen denken aan horizonlijnen of fragmenten van een landschap. Marmer, een materiaal dat miljoenen jaren oud kan zijn, krijgt daarbij iets verrassend vluchtigs.

In haar werk onderzoekt Devos hoe beelden zich vormen in onze herinnering. Niet als vaste registraties van de werkelijkheid, maar als iets dat voortdurend verschuift tussen aanwezigheid en afwezigheid.

EN
For Isabel Devos, a landscape is not a place but a condition.

The tree in Fully Grown resists clear definition. It appears as a fleeting presence between light and shadow, as if the image is still emerging or already beginning to disappear. The analogue photographic process reinforces this sense of uncertainty: what is depicted is not so much the tree itself, but the distance between seeing and recognising.

The same sensitivity to the elusive characterises the marble works. Sawn stone slabs are stacked, compressed, and assembled into compositions that evoke horizon lines or fragments of a landscape. Marble, a material that can be millions of years old, acquires an unexpected sense of fragility and transience.
Through her work, Devos explores how images take shape in memory. Not as fixed records of reality, but as something constantly shifting between presence and absence.