NL
Drie woorden. Drie krachten die ons leven mee vormgeven. Met Time, Fear en Power onderzoekt Arnaud Maere hoe waarden, overtuigingen en mentale constructies voortdurend worden beïnvloed door de werkelijkheid. Wat vast en onveranderlijk lijkt, blijkt in de praktijk kwetsbaar, kneedbaar en onderhevig aan verandering.

Concept staat centraal in Maere's artistieke praktijk. Zijn werken vertrekken vaak vanuit een observatie, gedachte of maatschappelijk mechanisme dat wordt teruggebracht tot een heldere visuele vorm. Daarbij gebruikt hij uiteenlopende media, waarbij het idee steeds belangrijker is dan het materiaal zelf.

De werken maken deel uit van de reeks IMPACT, waarin woorden worden uitgevoerd op monumentale, spiegelgepolijste stalen oppervlakken. Tijdens de openingsperformance werden bezoekers uitgenodigd om de werken fysiek te bewerken. Door slagen, deuken en beschadigingen achter te laten, werden de oorspronkelijke oppervlakken onherroepelijk veranderd. Die handeling vormt een metafoor voor de manier waarop het leven zelf onze waarden vormgeeft. Net zoals ervaringen, successen en tegenslagen hun sporen nalaten op onze overtuigingen, bepalen de verzamelde impacten de uiteindelijke vorm van het werk. De sculpturen worden zo collectieve afdrukken van menselijke ervaring, waarin kunstenaar en publiek samen auteur worden van het eindresultaat.

EN
Three words. Three forces that help shape our lives. With Time, Fear, and Power, Arnaud Maere examines how values, beliefs, and mental constructs are continuously influenced by reality. What appears fixed and unchanging often proves to be fragile, malleable, and subject to transformation.

Concept lies at the heart of Maere’s artistic practice. His works often originate from an observation, a thought, or a social mechanism that is distilled into a clear visual form. He works across a variety of media, always placing the idea above the material itself.

These works belong to the series IMPACT, in which words are executed on monumental mirror-polished steel surfaces. During the opening performance, visitors were invited to physically intervene in the works. Through blows, dents, and marks, the pristine surfaces were irreversibly altered. This gesture serves as a metaphor for the way life itself shapes our values. Just as experiences, successes, and setbacks leave their traces on our beliefs, the accumulated impacts determine the final form of the artwork. The sculptures thus become collective imprints of human experience, with artist and audience acting together as authors of the final result.