NL
Een rek vol potten, een lijn met wasgoed, een kapelletje in een veld. Johan De Wit vertrekt niet vanuit uitzonderlijke onderwerpen, maar vanuit dingen die zo vertrouwd zijn dat we ze nauwelijks nog opmerken. Door ze uit hun gebruikelijke context te halen en zorgvuldig te reconstrueren, geeft hij het alledaagse een onverwachte aanwezigheid.

De Wit (1960, Gent) bouwt al jarenlang aan een eigen universum van objecten, sculpturen en installaties waarin herinnering, verzameling en verbeelding samenkomen. Zijn werken ontstaan vaak uit papier, hars en pigmenten die laag na laag worden opgebouwd en bewerkt. De uiteindelijke objecten lijken sporen te dragen van tijd, gebruik en geschiedenis, alsof ze afkomstig zijn uit een werkelijkheid die tegelijk herkenbaar en ongrijpbaar is. Invloeden van Giorgio Morandi, de Vlaamse Primitieven en de Hollandse meesters zijn nooit ver weg.

De werken op OAF26 tonen verschillende facetten van die praktijk. Een monumentaal rek gevuld met honderden potten, flessen en recipiënten verwijst naar de verstilde composities van Morandi, maar groeit uit tot een bijna architecturale verzameling van vormen. Elders verschijnt een lijn met wasgoed, verstild in de tijd, terwijl een typisch Vlaams wegkapelletje geïsoleerd in het landschap staat alsof het na een verhuis op de verkeerde plek is terechtgekomen. Door vertrouwde elementen subtiel te verschuiven, creëert De Wit een wereld die aanvoelt als een herinnering: herkenbaar, maar net buiten bereik.

EN
A rack filled with pots, a clothesline hung with laundry, a roadside chapel standing alone in a field. Johan De Wit does not begin with extraordinary subjects, but with things so familiar that we barely notice them anymore. By removing them from their usual context and carefully reconstructing them, he gives the everyday an unexpected presence.

De Wit (1960, Ghent) has spent decades building a distinctive universe of objects, sculptures, and installations in which memory, collecting, and imagination converge. His works are often created from paper, resin, and pigments, built up and manipulated layer by layer. The resulting objects appear to carry traces of time, use, and history, as if they originate from a reality that is both recognisable and elusive. The influence of Giorgio Morandi, the Flemish Primitives, and the Dutch Masters is never far away.

The works presented at OAF26 reveal different facets of this practice. A monumental rack filled with hundreds of pots, bottles, and vessels recalls the quiet compositions of Morandi, yet expands into an almost architectural collection of forms. Elsewhere, a line of laundry appears suspended in time, while a typical Flemish roadside chapel stands isolated in the landscape, as if it has somehow been relocated to the wrong place. By subtly shifting familiar elements, De Wit creates a world that feels like a memory: recognisable, yet just beyond reach.