NL
Capucine Vandebrouck onderzoekt de grens tussen tijd, beweging en waarneming. De vier getoonde fotogrammen leggen water vast op het exacte moment waarop het ophoudt stil te zijn. Een rimpeling zet zich uit, een druppel doorbreekt het oppervlak, een subtiele verstoring beweegt door het beeld. Wat zichtbaar wordt, is niet zozeer water zelf, maar het spoor van een gebeurtenis die op het moment van kijken al verdwenen is.

In haar praktijk richt Vandebrouck zich op processen van transformatie eerder dan op vaste vormen. Met behulp van het fotogram registreert zij rechtstreeks de interactie tussen licht, materie en tijd. De beelden bewegen daardoor tussen observatie en abstractie. Ze kunnen gelezen worden als watergolven, topografische kaarten, kosmische fenomenen of pure lichtstructuren.

Een subtiele spanning loopt door het werk. Het fotogram vormt een directe afdruk van de werkelijkheid, terwijl het onderwerp dat wordt vastgelegd voortdurend verandert. Water laat zich niet vasthouden, maar wordt hier tijdelijk gestold in een beeld. Door vluchtige processen te vertragen en zichtbaar te maken, onthult Vandebrouck de verborgen complexiteit van ogenschijnlijk alledaagse momenten. Een eenvoudige rimpeling wordt zo een precieze registratie van tijd zelf: fragiel, tijdelijk en voortdurend in beweging.

EN
Capucine Vandebrouck explores the boundaries between time, movement, and perception. The four photograms presented here capture water at the precise moment it ceases to be still. A ripple expands, a droplet breaks the surface, a subtle disturbance travels through the image. What emerges is not so much a representation of water itself, but the trace of an event that has already vanished.

Her practice focuses on processes of transformation rather than fixed forms. Using the photogram as a direct recording technique, Vandebrouck registers the interaction between light, matter, and time. As a result, the images oscillate between observation and abstraction. They can be read as water ripples, topographic maps, celestial phenomena, or pure structures of light.

A quiet tension runs through the work. The photogram is a direct imprint of reality, yet the subject it records is inherently unstable. Water cannot be held still, yet here it is temporarily suspended within the image. By slowing down fleeting physical processes and making them visible, Vandebrouck reveals the hidden complexity of seemingly ordinary moments. A simple ripple becomes a precise measure of time itself: fragile, transient, and constantly in motion.

Courtesy: Settantotto